اي سرا پا همه خوبي تك و تنها به تو مي انديشم. همه وقت همه جا من به هر حال كه باشم به تو مي انديشم. تو بدان اين را تنها تو بدان! تو بيا تو بمان با من تنها تو بمان!

نميدونم چي بنويسم؟ اصلا بنويسم يا نه؟

بنويسم كه ديگه دارم خسته ميشم؟ بنويسم كه چرا اينقدر همه چي پيچ در پيچ ميشه؟  بنويسم چرا؟

ولي واسه كي؟ نمي دونم الان مدتهاست كه ديگه حس نوشتن هم ندارم. آره مي دونم خيليايي هستن كه درد من پيش اونا هيچي نيست. اما من تحمل همين هيچي رو ندارم. كسي حرف دل ما رو نميفهمه .

من و م

مگه من ازت چي مي خوام جز آرامش . خدا؟؟؟؟؟؟؟

خدايم اي پناه لحظه هايم . صدايت مي زنم بشنو صدايم.

فهرست اصلی

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

نویسنده

دوستان

پشتیبانی